Tek vida genellikle geçerli uzunluğunda üç bölüme bölünür, vidanın çapı boyutuna göre vidanın derinliği üç geçerli uzunluğu belirler ve genellikle her biri üçte birini oluşturur. Son diş taşıma bölümü olarak adlandırılmaya başlar: Malzeme burada plastikleşmeyi gerektirir, ancak önceden ısıtılmalı, sıkıştırılmış sıkıştırılmalıdır, eski ekstrüzyon teorisi buradaki malzemenin gevşek olduğunu düşünüyor, daha sonra buradaki malzemenin gerçekten katı bir tıkanma olduğunu kanıtlayarak, yani buradaki malzemenin sıkıştırılması tıkanma gibi katıdır, bu nedenle taşıma görevini tamamlamak onun işlevidir. İkinci bölüm sıkıştırma bölümü olarak adlandırılır, bu zaman vidanın hacmi yavaş yavaş küçültülür ve sıcaklık malzemenin plastikleşmesi derecesine ulaşmalıdır, burada bir taşıyıcı bölümünden sıkıştırma oluşturulur, bu da vidanın sıkıştırma oranı olarak adlandırılır - 3: 1, bazı makineler de değişiyor, plastikleştirilmiş malzeme üçüncü bölüme giriyor. Üçüncü paragraf, malzemenin plastikleşme sıcaklığını koruduğu ölçüm bölümüdür, sadece ölçüm pompası kadar doğru ve miktarlı bir şekilde eriyen malzemeyi taşımak için, bu zaman sıcaklık plastikleşme sıcaklığından daha düşük olamaz, genellikle biraz daha yüksek bir nokta.